ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Κατάγματα κοπώσεως: Ένας ύπουλος τραυματισμός των αθλητών

Τα κατάγματα κοπώσεως είναι συνήθως ρωγμώδη κατάγματα που προκαλούνται από τη συνεχή και επαναλαμβανόμενη επιβάρυνση ενός οστού σε υπερβολικό ρυθμό και παρουσιάζονται σε άτομα με έντονη σωματική καταπόνηση όπως οι αθλητές. Όσον αφορά την εντόπισή τους, κάθε οστό μπορεί να προσβληθεί, ωστόσο συνηθέστερες θέσεις αποτελούν η κνήμη, τα μετατάρσια, το μηριαίο και τα οστά του ταρσού του ποδός.

Ποια αθλήματα είναι πιο ευάλωτα?

Αν και η εμφάνιση μιας τέτοιας κάκωσης μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε σπόρ, είναι πιο συνήθη σε αθλήματα που συνδυάζουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις που προκαλούν κραδασμούς όπως ο χορός, το ποδόσφαιρο, ο στίβος και το τένις. Η θέση εντόπισής τους συνδέεται με το είδος του σπόρ. Συγκεκριμένα, στους ποδοσφαιριστές και καλαθοσφαιριστές εκδηλώνεται συχνά στο σκαφοειδές οστό του ποδιού, σε δρομείς μεγάλων αποστάσεων στην περιοχή του μηριαίου και της λεκάνης, ενώ συχνή θέση εκδήλωσης είναι ο αγκώνας (ωλέκρανο) σε ρίπτες και αθλητές του μπεϊζμπολ. Βέβαια, σε οποιοδήποτε άθλημα μπορεί να εμφανιστούν αν εφαρμοστούν λανθασμένες τεχνικές ή δεν δοθεί στο οστό ο απαιτούμενος χρόνος προσαρμογής.

Πού οφείλονται τα κατάγματα κοπώσεως?

Τα κατάγματα από καταπόνηση οφείλονται είτε σε κόπωση, είτε σε ανεπάρκεια του οστού. Ειδικότερα, στην πρώτη κατηγορία προκαλούνται από επαναλαμβανόμενες και σημαντικής έντασης καταπονήσεις στην ίδια περιοχή του σκελετού, ενώ τα κατάγματα από ανεπάρκεια οφείλονται σε φυσιολογική καταπόνηση ενός οστού με μειωμένη αντοχή (π.χ. οστεοπόρωση).  Άλλοι παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι η αλλαγή του προπονητικού χώρου (είδος ταρτάν), ο ανεπαρκής προπονητικός εξοπλισμός (είδος υποδημάτων), η εκτέλεση των προπονήσεων χωρίς περιόδους ανάπαυσης και η ξαφνική αύξηση του χρόνου συμμετοχής. Τέλος, νεαρές αθλήτριες, οι οποίες παρουσιάζουν διαταραχές ή διακοπή της περιόδου (αμηνόρροια) σε συνδυασμό με ανεπαρκή σίτιση ή διαταραχές της όρεξης, είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε κατάγματα κόπωσης.

Πώς μπορούν να διαγνωστούν τα κατάγματα κοπώσεως?

Η διάγνωση των κακώσεων είναι δύσκολη μιας και η πλειοψηφία αυτών έχει ασαφή έναρξη, άτυπα συμπτώματα και φυσιολογικό ακτινολογικό έλεγχο με αποτέλεσμα να θεωρούνται λανθασμένα ως τενοντοπάθειες ή μυικές θλάσεις. Οι αθλητές παραπονούνται συχνότερα για εντοπισμένο πόνο που επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της άσκησης, ενώ ανακουφίζονται με την ηρεμία. Όσον αφορά τις απεικονιστικές εξετάσεις, οι απλές ακτινογραφίες συνήθως απεικονίζουν το κάταγμα μετά από διάστημα 3 εβδομάδων, ενώ εξέταση εκλογής για την έγκαιρη διάγνωσή τους αποτελεί η μαγνητική τομογραφία. Κατά την επιβεβαίωση της διάγνωσης, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πλήρη κατάγματα με προστασία και πλήρη αποφόρτιση του οστού.

Υπάρχουν τρόποι πρόληψης?

Η πρόληψη των καταγμάτων κόπωσης είναι πολύ σημαντική λόγω του μακρού χρόνου αποθεραπείας (6-10 εβδομάδες). Κατά τη διάρκεια των προπονήσεων συνίσταται εναλλακτικοί τρόποι προπόνησης για την αποφόρτιση των περιοχών που δέχονται επαναλαμβανόμενες φορτίσεις, ενώ η σωστή προθέρμανση μπορεί να αποτρέψει την γρήγορη κόπωση των μυών προστατεύοντας από ενδεχόμενους τραυματισμούς. Κατά την έναρξη νέας αθλητικής δραστηριότητας  πρέπει να ακολουθείται σωστή τεχνική με προοδευτική καταπόνηση του σώματος τόσο σε ένταση όσο και σε συχνότητα. Τέλος, συνίσταται διατροφή επαρκής σε ασβέστιο και βιταμίνη D.

 

Ράπτης Γ. Κωνσταντίνος
Ορθοπαιδικός Χειρουργός MD, MSc

https://www.raptisk.gr/

 

 

 

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ



ΙΑΤΡΟΙ




ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ