ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Αρθρίτιδα στον αντίχειρα. Υπάρχει θεραπεία;

Το χέρι αποτελεί μοναδικό όργανο για τον ανθρώπινο οργανισμό εκτελώντας πλήθος πολύπλοκων και σύνθετων λειτουργιών όπως είναι η σύλληψη, η αφή καιη στερεογνωσία. Κυρίαρχη θέση στη δομή του χεριού αποτελεί ο αντίχειρας η λειτουργία του οποίου ισοδυναμεί στο 50% της λειτουργικότητας της άκρας χείρας.Ο ανθρώπινος αντίχειρας είναι μακρύς, δυνατός και ευλύγιστος με αποτέλεσμα να υφίσταται σημαντική καταπόνηση λόγω της υπερεργασίας του κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

%ce%b5%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%bd%ce%b1-1

Η αρθρίτιδα είναι η συχνότερη πάθηση των αρθρώσεων που προσβάλλει την άκρα χείρα και ιδίως την περιοχή του αντίχειρα. Η αρθρίτιδατου αντίχειρα είναι μια εκφυλιστική πάθηση της άρθρωσης που οφείλεται στη σταδιακή και προοδευτική φθορά του αρθρικού χόνδρου που καλύπτει τα οστά της 1ης καρπομετακάρπιας άρθρωσης. Αποτελεί μια επώδυνη κατάσταση επηρρεάζοντας σημαντικά τις καθημερινές δραστηριότητες και προκαλώντας πολλαπλά λειτουργικά προβλήματα.

Αιτιολογία

Η ακριβής αιτία της νόσου παραμένει άγνωστη. Κύριοι προδιαθετικοί παράγοντες είναι το γυναικείο φύλο, ηλικία μεγαλύτερη από 60 έτη, υπερελαστικές αρθρώσεις καιτραυματισμοί στην περιοχή του αντίχειρα, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν επαγγέλματα και καθημερινές δραστηριότητες που ασκούν υψηλές πιέσεις στην περιοχή, όπως η χρήση των κινητών τηλεφώνων.

Διάγνωση

Η αρθρίτιδα του αντίχειρα οδηγεί σε πόνο, έκπτωση της λειτουργικότητας και μειωμένη ποιότητα ζωής. Ο πόνος είναι το πρώτο και πιο συχνό σύμπτωμα, εντοπίζεται στη βάση του αντίχειρα και εμφανίζεται σε καθημερινές απλές δραστηριότητες όπως η λεπτή σύλληψη ενός αντικειμένου (π.χ. γράψιμο, πέρασμα κλωστής σε βελόνα) ή κινήσεις που προκαλούν πίεση μεταξύ αντίχειρα και δείκτη (π.χ. στύψιμο ρούχων, γύρισμα του κλειδιού, άνοιγμα βάζου). Σε πιο προχωρημένα στάδια παρατηρείται πρήξιμο στην περιοχή και μείωση τόσο του εύρους κίνησης όσο και της δύναμης, ενώ στα τελικά στάδια εμφανίζεται παραμόρφωση της βάσης του αντίχειρα (υπεξάρθημα). Η διάγνωση της πάθησης είναι κυρίως κλινική και οι απλές ακτινογραφίες (συγκριτικές των δύο χεριών) απαιτούνται για τη σταδιοποίηση και τον καθορισμό της βαρύτητας..

Η θεραπεία είναι συντηρητική ή χειρουργική?

Η θεραπεία έχει ως στόχο την ανακούφιση από τον πόνο και την αποκατάσταση της λειτουργικότητας του χεριού. Έως και σήμερα καμία φαρμακευτική θεραπεία δε μπορεί να τροποποιήσει την εξέλιξη της νόσου.

Στα αρχικά στάδια συνιστάται συνδυασμός συντηρητικών θεραπευτικών μέσων. Η χρήση φαρμακευτικής αγωγής (παυσίπονα, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη) προσφέρει σημαντική ανακούφιση από τον πόνο, ενώ παράλληλα συνιστώνται παγοθεραπεία, κηδεμόνες αποφόρτισης της άρθρωσης και συστηματική φυσικοθεραπεία. Σε εμμένουσες περιπτώσεις έχει ένδειξη η ενδαρθρική έγχυση κορτικοστεροειδούς ή υαλουρονικού οξέος, ιδανικά υπό υπερηχοτομογραφική καθοδήγηση, για μείωση της φλεγμονής στην περιοχή.

Στα προχωρημένα στάδια της αρθρίτιδας και όταν όλες οι συντηρητικές μέθοδοι αποτύχουν υπάρχουν χειρουργικές επεμβάσεις που μπορεί να βοηθήσουν ουσιαστικά τον ασθενή. Ειδικότερα, οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι:

  • Αφαίρεση του μείζονος πολυγόνου με ή χωρίς παρεμβολή τένοντος.Στην επέμβαση αυτή αφαιρείται όλο το αρθριτικό μείζον πολύγονο, ενώ το εναπομείναν κενό συχνά καλύπτεται με την παρεμβολή τένοντος από τον καρπό. Η τεχνική αυτή προσφέρει σημαντική ανακούφιση από τον πόνο, εξασφαλίζοντας ικανοποιητικό λειτουργικό αποτέλεσμα στον ασθενή.

  • Αρθροπλαστική της 1ης καρπομετακάρπιας άρθρωσης. Αποτελεί μια φιλόδοξη τεχνική με σημαντική ανακούφιση από τον πόνο, ωστόσο λόγω των μεγάλων λειτουργικών απαιτήσεων και των υψηλών φορτίων που δέχεται ο αντίχειρας έχει αποδειχτεί πως διαθέτει μικρή διάρκεια ζωής.

  • Αρθρόδεση της 1ης καρπομετακάρπιας άρθρωσης. Είναι επέμβαση εκλογής για νέους ασθενείς, χειρονάκτες με μετατραυματική αρθρίτιδα μετά από κάταγμα ή εξάρθρημα που έχουν ανάγκη από ένα σταθερό αντίχειρα για βαριές εργασίες.

Συμπερασματικά, η αρθρίτιδα του αντίχειρα αποτελεί μια πάθηση με υψηλή επίπτωση τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, ιδίως μετά την 6η δεκαετία ζωής επηρρεάζοντας σημαντικά τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Η λεπτομερής κλινική εξέταση, ο απεικονιστικός έλεγχος και η εκτίμηση των ιδιαιτεροτήτων του κάθε ασθενούς (ηλικία, επάγγελμα, δραστηριότητες, αθλητισμός) αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τον ορθοπαιδικό ώστε να αποφασίσει την ενδεδειγμένη θεραπεία αλλά και τον κατάλληλο χρόνο όπου επιβάλλεται χειρουργική παρέμβαση για την αντιμετώπιση της νόσου.

Ράπτης Γ. Κωνσταντίνος
Ορθοπαιδικός Χειρουργός MD, MSc

http://www.raptisk.gr

 

Βιβλιογραφία

  1. Bertozzi L, Valdes K, Vanti C, Negrini S, Pillastrini P, Villafane JH. Investigation of the effect of conservative interventions in thumb carpometacarpal osteoarthritis: Systematic review and meta-analysis. Rehabil. 2015

  2. Melville DM1, Taljanovic MS, Scalcione LR, Eble JM, Gimber LH, DeSilva GL, Sheppard JE.Imaging and management of thumb carpometacarpal joint osteoarthritisSkeletal Radiol. 2015.

  3. Vermeulen GM1, Slijper H, Feitz R, Hovius SE, Moojen TM, Selles RW.Surgicalmanagement of primary thumb carpometacarpal osteoarthritis: a systematic review.J Hand Surg Am. 2011.

  1. Kriegs-Au G1, Petje G, Fojtl E, Ganger R, Zachs I. Ligament reconstruction with or without tendon interposition to treat primary thumb carpometacarpal osteoarthritis. Surgical technique. J Bone Joint Surg Am. 2

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ



ΙΑΤΡΟΙ




ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ